حبیب احمدزاده

ما مُرده‌خواران همیشگی

۹۹/۰۱/۲۱، ۶:۲۶ ق٫ظ

مشکل امروز عدم پیشبرد تفکر شهید آوینی، صیادها و چمران‌ها، امثال همین صاحبان مجالس اند که از ما آوینی نشناخته‌ها، ادامه دهنده‌ای می‌سازند که فقط عبای دروغین ریای خود را بر سر تفکر این پاکمردان عرصه عمل میاندازیم تا حنای بی‌رنگ تفکرمان را با نام‌ و استاندارد آنان به خلق الله بیاندازیم.

به گزارش “ایام” حبیب احمدزاده به مناسبت سالگرد شهید آوینی و هفته هنر انقلاب با در صفحه شخصی خود نوشت:

چند سالی در شهرستانها برای سالگرد شهادت آوینی دعوت می‌شدم. بنده دوبار کلا در زندگیم شهید را از نزدیک بیشتر ندیده ام یکبار در ششم مهرماه سال شصت یعنی دقیقا روز بعد از شکست حصر آبادان که با موتور سی جی ۱۲۵ به عنوان خبرنگار صدا و سیما به خط کارون می‌رفت که مرا هم با بیسیم نظامی‌ام پشت خود سوار کرد تا زودتر به خط برسم و در راه بخاطر پخش خبرهای دروغ شهربانی از جنگ در اخبار با ایشان دعوایمان شد و دومی یک ماه قبل از شهادتشان که هر دو از روی همین دعوا همدیگر را به یاد آوردیم و کلی خندیدیم و همین…

ولی هر بار که به این مراسم‌ها در سالگرد شهید دعوت می‌شدم اول شروع هر مراسم ، مجری و یا بانی بالا میرفت و انگار که مثلا در روز عاشورا برخلاف حسینیه های دیگر بهترین واعظ را شکار و از آن خود و مهمانانش کرده دست به میکروفون بنده را از دوستان همیشگی و همراهان قدیمی و یار غار آوینی و روایت فتح با کلی القاب می‌شمرد .

بنده هم پس از بالا رفتن از پله ها و بدست اوردن میکروفون (این ارزوی دل همه سخنرانان ) در اولین جملات ضمن تشکرات کاملا محسوس از صاحب و یا صاحبان عزای آوینی برای تلافی آن همه خرجی که برای سفر بنده کرده بودند در اولین جمله‌ام همیشه این نکته را تصحیح می‌کردم که بنده با تمام ارادتی که به راه شهید آوینی دارم متاسفانه اصلا رفیق و یار غار شهید نبوده ام و در عمرم دوبار بیشتر ایشان را ندیده ام که بار اول هم دعوایمان شده.

درست عین کمدی‌های لورل و هاردی و یا نورمن ویزدوم که انگار به هر دلیل رهبر ارکستر با یک فرد ساده لوح عوض شده بندگان خدا صاحبان عزا به هم نگاه می‌کردند تا مقصر اصلی انتخاب این سخنران پیدا شود
خدا را شکر چند جلسه که رک و راست حقیقت را عیان کردم یا دیگر دعوت نشدم و یا این انتصابات و درجه‌های رفاقت را کسی بر دوش ما سوار نکرد.

مشکل امروز عدم پیشبرد تفکر شهید آوینی، صیادها و چمران‌ها، امثال همین صاحبان مجالس اند که از ما آوینی نشناخته‌ها، ادامه دهنده‌ای می‌سازند که فقط عبای دروغین ریای خود را بر سر تفکر این پاکمردان عرصه عمل میاندازیم تا حنای بی‌رنگ تفکرمان را با نام‌ و استاندارد آنان به خلق الله بیاندازیم.

کاش فقط امثال مرتضی شعبانی و دیگر یاران با هر سلیقه‌ای حق سخن درباره این مرد را داشتند. و بقیه ما نظر و تحلیل شخصی خود را درباره این مرد می‌دادیم و نه اینکه خود را تنها شناساننده واقعی راهش معرفی کنیم.
و ای کاش هرگز مقام رهبری دست برتابوت این مرد نمی‌گذاشتند ، تا به غیر رفقای واقعی آوینی، دکان جدیدی برای ما مرده خواران همیشگی باز نمی‌شد.


لطفا در شبکه‌های اجتماعی به اشتراک بگذارید
لینک کوتاه: https://ganjnegar.ir/2944

چاپ نوشته


دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

برگزیده‌ها

مصاحبه با پروفسور بویل درباره ابعاد حقوقی تسخیر سفارت آمریکا
دکترین ضرورت چیست؟
 محاکمه شهروند آمریکایی در دوران کاپیتولاسیون
محکومِ آمریکایی
 سخنرانی حجت الاسلام الهی خراسانی
پیامبری که نمی‌شناسیم
مشاهده همه


تازه‌های شبکه‌های اجتماعی